Impressie 2016

Sinds drie jaar is de ‘traditie’ gegroeid om met een groep van 50 verpleegkunde studenten eind mei naar de Alpe d’Huez te reizen om zich in te zetten voor stichting Alpe d’HuZes. Alle studenten voeren gedurende de week verschillende vrijwilligerstaken uit. Op deze momenten wordt duidelijk hoe dicht blijdschap en verdriet bij elkaar liggen. Het is mooi en waardevol, maar ook confronterend om deelgenoot te zijn van alle verhalen van anderen. Bijvoorbeeld bij de kaartverkoop en de hartenwand, waar vaak verhalen worden gedeeld. Ook bij de vlaggeninstructies werd er vaker een praatje gehouden dan instructies gegeven. Het mooi om te horen wat de beweegredenen van de deelnemers is geweest.


Eigen bezinningsavond

De maandagavond stond in het teken van onze eigen bezinningsavond. Het was een avond waarin we dichter bij elkaar kwamen en eigen ervaringen en verdriet hebben gedeeld. Waarin herinneringen werden opgehaald en werd stilgestaan bij waarom we ons hebben opgegeven als vrijwilliger aan de Alpe d'HuZes. Er werd niet alleen stilgestaan bij het verlies, maar het leven werd ook gevierd! Het was een speciale avond, die moeilijk in woorden te omschrijven is. 


Alpe d’HuZes

Donderdag 2 juni vond de grote dag zelf plaats: de Alpe d’HuZes 2016. Voor de elfde keer startte ruim 4000 fietsers, wandelaars en hardlopers. De dag van de Alpe d’HuZes begon vroeg, om kwart over 3 in de ochtend was er een gezamenlijke afdaling van wielrenners die boven aan de berg verbleven. Het is een bijzonder gezicht om de renners naar beneden te zien gaan. Niet alleen omdat iedereen weet welke loodzware taak deze fietsers te wachten staat, maar ook vanwege het verlichte parcours. In elke bocht branden talloze kaarsen.

De studenten van de Fontys hadden de taak om bocht 4 de gehele dag te bemannen. De Alpe d’Huez bestaat uit 21 bochten, waarvan bocht 21 helemaal onder aan de berg is en bocht 1 bovenaan. Wanneer de lopers en fietsers bocht 4 passeren, hebben zij er dus al een behoorlijk eind opzitten. Met veel gezelligheid, muziek, gedans en flesjes water hebben de studenten geprobeerd iedereen, letterlijk, naar boven te schreeuwen. Het is mooi om te zien dat mensen ook echt iets lijken te hebben aan het supporten. Soms kan het net het laatste zetje in de rug zijn dat iemand nodig heeft.

Symbolisch hiervoor is de samenhorigheidsklim. Hierbij gaan alle deelnemers samen over de finish. Vanaf een punt aan het einde aan de route fietsen en lopen alle deelnemers naar de finish. Voor velen is dit vaak een emotioneel moment en er worden dan ook veel tranen gelaten.

Wanneer iedereen over de finish is gekomen, wordt het eindbedrag bekend gemaakt. Dit jaar werd dit gedaan door kinderen op skippyballen. Op elke skippybal stond een getal en bij de bekendmaking van het eindbedrag werden de skippyballen in de juiste volgorde gezet. De opbrengt van dit jaar was ruim 10 miljoen euro. Allemaal geld voor onderzoek naar kanker.


Saamhorigheidsgevoel

Wanneer je nog nooit bij het fenomeen Alpe d’HuZes bent geweest, is het moeilijk uit te leggen wat voor sfeer er hangt. Het saamhorigheidsgevoel is groot. Iedereen heeft dingen meegemaakt. Iedereen heeft mensen achter moeten laten. Het is oké wanneer je bij een wildvreemde in huilen uitbarst, het is ook oké om een onbekenden een schouderklop te geven. Niemand kijkt er vreemd van op, want daar, op dat moment, is dat normaal. Meerdere malen is gezegd: konden mensen niet altijd zo met elkaar omgaan als hoe ze met elkaar omgaan op de alp?  Daarmee wordt kort samengevat hoe de sfeer is: geweldig.

Bocht 4: De Fontys José-bocht Bocht 4: De Fontys José-bocht Een van de vrijwilligerstaken: de toiletten Een van de vrijwilligerstaken: de toiletten Samenhorigheidsklim Sfeerafbeelding Fontys