Impressies 2014

Behulpzaamheid

Je ontmoet deze week veel (onbekende) mensen. Je hoort heel veel verhalen van mensen die ziek zijn en soms niet lang meer te leven hebben.
De sfeer bij Alpe d’HuZes is zo speciaal dat je wel dag en nacht mee wilt helpen! Het is echt geweldig om te zien hoe je zo fijn kunt samenwerken met mensen die je eigenlijk nog nooit eerder hebt gezien! Iedereen is heel behulpzaam, en ze zijn er deze week allemaal met hetzelfde doel…..


Optimisme

Als je ziet hoe ziek veel mensen zijn die naar Alpe d’HuZes komen, snap je echt niet hoe ze nog zo positief kunnen zijn. Veel van hen vertelden ons dat ze niet anders konden. ‘’Je kunt wel bij de pakken neer gaan zitten, maar daar verdien je ook niks mee. Je hebt te horen gekregen dat je nog maar kort te leven hebt, en daar wil je dan vol goede zin alles nog uit halen wat nog kan.’’


Saamhorigheid

De saamhorigheid was geweldig. Zoveel onbekende mensen, en je praat met ze alsof je ze al jaren kent. Bij Alpe d’HuZes is dat heel normaal. Ook tijdens het eindfeest met alle fietsers, vrijwilligers en supporters. Ook al ken je niemand, je werkt en feest met elkaar alsof het je beste vrienden zijn. Geweldig!!!


De 'Roze vlekken'

Bij de Alpe d’HuZus en de Alpe d’HuZes staan de hele dag (lees: van 5.30 uur tot 20.30 uur!!!) Betty & Bea van den Berg aan de finish. Deze dames zijn gekleed in het knalroze, en ze praten de hele dag de fietsers en wandelaars binnen. Echt fantastisch hoe ze dit doen! Ze dansen, zingen, zwepen het publiek op om mee te dansen & zingen. Aan het einde van de dag hebben de 2 dames geen stem meer over, maar dat is het dubbel en dwars waard! Veel mensen zouden het nog zwaarder hebben als de twee 'roze vlekken' er niet stonden aan de finish


Bezinningsavond

Op onze bezinningsavond deed een vriendin van een docent haar verhaal. Zij had 6 jaar geleden te horen gekregen dat ze het BRCA-gen had. Ze werd preventief geopereerd, maar tijdens deze operatie zagen de chirurgen dat het niet goed was. Na 5 jaar chemo's, was ze nu uitbehandeld. Nadat haar (indrukwekkende!) verhaal, liet ze ons de dvd van haar eigen toneelstuk zien. Dit stond op haar bucketlist. Ze speelde al enige tijd toneel en wilde nog een eigen show doen voordat ze dood zou gaan. Hier werd iedereen stil van!


Bocht 4

We hadden met onze enthousiaste Fontysgroep bocht 4 tot onze beschikking. De bocht was flink versierd: vlaggen, spandoeken, studenten & docenten, en veel fietsmuziek. De fietsers werden flink toegejuicht en waar nodig kregen ze een duwtje in de rug. Iedereen die boven bij de finish kwam kende de ‘’paarse studenten’’ die zo enthousiast aanmoedigden in bocht 4. Geweldig om te horen dat bijna alle deelnemers ons hebben zien, en vooral hebben horen staan! 

Samen zijn Samen zijn Roze bij de finish Roze bij de finish Bocht 4 Bocht 4