Impliciete ondersteuningsbehoeften

Thema 1. Impliciete ondersteuningsbehoeften
De schroom van mensen om een hulpvraag te stellen blijft een venijnig vraagstuk waarover het lectoraat vragen blijft krijgen, zowel vanuit burgerinitiatieven als van gemeenten. We varen daarbij als lectoraat een koers waarin we dit thema meer accent geven. Wijkbewoners vragen zich bijvoorbeeld af hoe ze mensen kunnen bereiken die hulp nodig hebben maar er niet om vragen en de aangeboden steun ook niet accepteren. Gemeenten zoeken naar manieren om ‘verwarde personen’ te bereiken of mensen met een LVB niet uit het oog te verliezen als ze 18 worden. Van zwaar tot overbelaste mantelzorgers weten we dat zij zeer vraagverlegen zijn als het gaat om hun eigen ondersteuningsbehoeften. Welke strategieën zijn hiervoor in te zetten? Hoe verhoudt zich het ideaal van zelfredzaamheid en de idee van vraaggericht werken tot de realiteit dat er mensen zijn die zelden of nooit aan de bel trekken? Extra aandacht besteden we aan mensen die eenzaam zijn of zich in een sociaal isolement bevinden. Dat betekent dat we een extra accent leggen op mensen met een impliciete ondersteuningsbehoefte.