Academie voor Beeldende Vorming

Lex van der Steen

Als je naar objecten gaat luisteren, wat hoor je dan? Wat is de potentie van onderwijs in de trein?
De vragen die Lex stelt spreken tot de verbeelding. Lex voedt zijn denken met filosofische teksten die onder meer rekenschap geven van de ecologische crisis waar we ons in bevinden. De omgang van de mens met de wereld tekent de aarde. Lex voelt zich geroepen gehoor te geven aan de objecten die - in de door de mens getekende wereld - leven: wat zien, horen en voelen zij?
Een filosoof die hem daarbij inspireert is Graham Harman die ons met zijn ‘Object-Oriented Ontologie (OOO)’ uitdaagt vanuit een ander perspectief te kijken naar de wereld waar we vandaag de dag in leven. OOO probeert na te gaan wat het kan betekenen in ons denken niet de menselijke gerichtheid op de wereld centraal te stellen, maar de objecten waarmee we de wereld delen. De objecten hebben hun eigen onderlinge relaties. Lex vraagt zich af wat dit vertrekpunt de kunsteducatie kan brengen.
In een essayistische zoektocht in woord en beeld onderzoekt hij hoe de objecten tot hem spreken. Een ‘pittoreske’ (een term die Lex hier aan koppelt) roestige uitlaatpijp onderwerpt hij aan een nader onderzoek door er een mal van te maken: kun je het ‘pittoreske’ in een kopie waarborgen? In het maken van de mal ontdekt hij hoe spannend de marge van zijn beeldonderzoek kan zijn: dat wat buiten het kader van de intentie gebeurt. Dus niet onderzoeken waar het ‘pittoreske’ in gelegen is, maar opnieuw luisteren naar het object, er de dialoog mee aan gaan. Al luisterend concludeert hij dat er een mal van de mal moet komen en daar dan weer een mal van. Hij wil zich inleven in de objecten, ook al zijn ze onbereikbaar. Juist in die tegenspraak hoopt hij iets te vinden dat van waarde is.

In het derde studiejaar richtte Lex samen met een aantal (voormalig) klasgenoten het kunstenaarsinitiatief Kwark op. Het is de intrinsieke motivatie, de wil tot weten, ervaren en luisteren! die hem drijft in de initiatieven die hij omarmt.

Buiten de academie is dansen voor hem een belangrijke verrijking die de fascinatie voor het lichamelijke binnen zijn werk misschien mede voedt.

Sfeerafbeelding Fontys