Academie voor Theater

Ruby Kieft

In haar portfolio geeft Ruby een omschrijving van zichzelf als klein meisje:

Als baby huilde ik al als mijn moeder naar het toilet moest, als kind vond ik alle nieuwe situaties eng en moeilijk. Ik keek geen mensen aan. Ik herinner me nog hoe ik in een restaurant zat en met mijn ogen op het grote ijsje voor me gericht “dank u wel” tegen de serveerster fluisterde, waarna mijn ouders mij vroegen deze serveerster aan te kijken. Beleefd was ik zeker, zelfverzekerd allerminst.’

Na vier jaar opleiding is er van dit kleine meisje niets meer over. En verlangen wij als docenten soms terug naar een glimp van dat meisje. Ruby is eigenwijs, doelgericht, een aanpakker. Met haar kun je de oorlog winnen.

Door die mentaliteit werd ze in haar derde jaar gevraagd om bij Afslag Eindhoven eigenstandig de educatie op te zetten bij de voorstelling ‘Ook een dolfijn kun je prima bakken’ en werd ze na haar derdejaars stage bij Theater STAP in Turnhout gevraagd om er direct te komen werken voor vier dagen in de week.

Naast het maken van krachtige, monumentale voorstellingen, heeft ze ook een ander doel. Voor haarzelf is theater namelijk de manier geweest om persoonlijk te kunnen groeien. En dat is precies wat zij ook bij anderen nastreeft in haar docent- en makersschap. In haar afstudeervoorstelling rond het verhaal van Medea spelen de verstandelijk gehandicapten van Theater STAP, vluchtelingen en jongeren van Kaaiman samen. Met haar voorstelling verbindt zij deze spelers die elkaar anders niet zouden ontmoeten. Niet alleen door hen te laten spelen ontwikkelen de spelers als mens, maar ook door de ontmoeting met de Ander.

Het is naar ons weten de eerste student die afstudeert aan de Academie voor Theater die er helemaal niet van houdt om zelf te spelen. Dit is even wennen. Maar anderen laten spelen, hun verbeelding prikkelen en hen nieuwe werelden laten zien, dat is waar het haar om gaat. En dat is waar ze goed in is.

Sfeerafbeelding Fontys